جلال حجتي فهيم

افسانه شدم جانا، در اين شب يلدايي

بر عالم و بر آدم، معنا شده ام گويي

اينجا و هر آن جايي، جز قصه ي عشقم نيست

يكسر به هزاران سر، غوغا شده ام گويي

پروا نكنم زين پس، از فاجعه ي واپس

كز سيل مصيبت ها دريا شده ام گويي

پرواز شدم گويي،آغاز شدم گويي

آه اي شب باراني، شيدا شده ام گويي

در اين تب رويايي، سوزم ز غم و شادي

از آتش رخسارت، گرما شده ام گويي

شعرم تو شدي زين پس، زخمم تو شدي زين پس

بين همه رسوايان، يكتا شده ام گويي

بر تارك اين دنيا، آويخته اميدم

امروز به پايان شد، فردا شده ام گويي.