رود
آن كس كه پر كشيد از كوچه هاي گذشته و حال
آغازي ست
كه شكوفه و باران رسيده است.
لبخندي است كه چون صلابت رودي
به سبزي مسير خويش ايستاده است.
آن گاه كه رها
در آغوش دريا
چون آينه در نور
خنديده است.
و باور دارم كه آن رفته رود ....
هر روز خواهد بود و خواهد آمد.
+ نوشته شده در جمعه هفدهم خرداد 1387ساعت 23:5  توسط جلال حجتي فهيم
|
