چشم در چشم تو چون دوخته ام
هرچه بودست به هيچش همه اش سوخته ام
مانده ام تا چه بگويم به تو اي، اي همه جان
اين همه سال چنين قلب خود افروخته ام
فرصتي نيست بگويم چه به جانم آمد
صبر بر عشق نهان را ز تو آموخته ام
مي نويسم ز تو ليك نخواهي دانست
كه چسان روز و شبم را به غمت دوخته ام.
۱۳۸۸/۲/۲۰
+ نوشته شده در یکشنبه بیستم اردیبهشت 1388ساعت 22:55  توسط جلال حجتي فهيم
|
