جلال حجتي فهيم

اما هزاران بار اي محبوب ديرين

در خوابهاي خود تو را در بر گرفتم

ناخوانده اما نغمه هاي عشق شيرين

از شوق ديدار تو اين رويا شكستم

افسوس ماند و قطره هاي اشك در چشم

هر بار ...اما... باز با ياد تو خفتم

تا روي و روياي تو را ديگر ببينم

از خويشتن سوي تو ترك خويش گفتم

كم گشته اما هر زمان از سوي اين چشم

اما ز سوي تو نيامد هيچ پيغام

مي كاهد اما يادت از شور جواني

هم لحظه هاي خسته را؛تاريك و آرام